klainfo's weblog (กล้าอินโฟ)

ความคิดของคุณที่เชื่อว่า ชีวิตนี้ไม่มีใคร
แต่แล้ววันหนึ่ง สิ่งที่เรียกว่า “กำลังใจ”
ก็ไหลรวมมาเป็นพลังหนึ่งเดียวจากทุกมุมโลก
เมื่อได้รับรู้ข่าวคราวว่า คุณ กำลังทุกข์ใจ
ใครบางคนอาจห่างหายไปจากชีวิตคุณนานแล้ว
แต่ก็กับปรากฏตัวขึ้นมาในวันที่คุณท้อแท้เสมอ
อย่ามองข้ามความรู้สึกดีดีจากทุกคนที่หยิบยื่นให้คุณนะ
วันนี้ที่คุณมองเห็น
อาจเป็นวันที่ฟ้าปิดแสงสว่างจนมืดมัว
แต่สักวันฟ้าก็จะเปิดนำแสงสว่างสดใสมาสู่คุณ
เหมือนใบไม้ ดอกไม้ที่ผลิบาน ไม่นานก็ร่วงโรย
แต่ก็ใช่ว่าจะจากลาตลอดไป เมื่อถึงฤดูกาล
ใบไม้ ดอกไม้ จะกลับมาผลิบานให้คุณสัมผัสอีกเสมอ
ทุกสิ่งทุกอย่าง ล้วนแล้วแต่มีเงื่อนไขแห่งกาลเวลา
“เวลา” จะเยียวยาทุกความเจ็บปวดของคุณ
ขอเพียงคุณพร้อมที่จะเปิดหน้าต่างของชีวิต
ลองออกมาดูถนนที่คุณเดินอยู่ทุก ๆ วัน สักนิด
คุณอาจได้คำตอบมากมายให้กับชีวิตว่า
บนโลกนี้ ยังมีอีกหลายชีวิตที่ทุกข์ทรมาน
ด้วยโรคร้ายตั้งแต่เกิด จนชรา
บางคนต้องทนเจ็บปวดกับสิ่งที่ตัวก่อและไม่ได้ก่อ
ชุมชนที่ห่างไกลความเจริญ ความเลื่อมล้ำทางสังคม
บางคนไร้ที่พักพิง กลายเป็นคนพเนจร
แม้กระทั่งสัตว์เลี้ยงที่ถูกทอดทิ้ง ก็กลายเป็นสุนัขจรจัด
เด็ก ๆ ยากจนอีกหลายชีวิต
ที่เดินเร่ขายของตามท้องถนน แทนที่จะอยู่ในห้องเรียน
ผู้พิการ ผู้ด้อยโอกาส และขอทานจำนวนไม่น้อย
และหลาย ๆ ชีวิต ที่เราเองก็อาจไม่เคยรู้ว่า
พวกเค้าเหล่านั้นยังมีตัวตน
อยู่ในโลกที่เหมือนว่าเจริญแล้วอยู่อีกหรือ
หลายครั้งที่ฉันเคยท้อแท้ ฉันเองก็ไม่อาจปฏิเสธ
ว่า “กำลังใจ” คือสิ่งสำคัญและมีความหมายเพียงใด
ต้องขอขอบคุณทุก ๆ กำลังใจ ด้วยหัวใจที่เต็มเปี่ยมของฉัน
ที่ทำให้วันนี้ฉันมีรอยยิ้ม เพื่อรับมือกับรอยน้ำตาได้
และพร้อมที่จะก้าวต่อไปตราบลมหายใจยังมี
ส่วนหนึ่งของบทความ
ที่มา http://apple-good-time.exteen.com/20060517/entry
ขอบคุณเจ้าของบทความที่ทำให้รู้สึกมีกำลังใจต่อไป

การพิสูจน์ตนเองที่ดี อาศัยเวลาและการกระทำ มิใช่อธิบายและเหตุผล
ร่าเริงเป็นยาบำรุง ความหวังเป็นยาบำรุง เมตตาเป็นยาบรรเทา
ด้วยรักที่จะเรียนรู้ ล้มเหลวไม่ใช่เรื่องเลวร้าย มันให้บทเรียนและพิสูจน์ศรัทธา
เราทำงาน อย่าให้งานทำเรา ให้งานเป็นส่วนหนึ่งของชีวิต ให้ชีวิตเพียงรู้จักรักการงาน
ชีวิตที่สดชื่นแจ่มใส ก้าวเดินไปด้วยการเรียนรู้ สันโดษอยู่ด้วยการแสวงหา
ผิดพลาดย่อมผิดหวัง คนเราผิดหวังได้เสมอ แต่อย่ายอมอยู่อย่างสิ้นหวัง
ในความว้าเหว่เงียบเหงา เพียงเรารู้จักสงบ เราจะพบตัวเราเอง
รอยร้าวในใจของนักสู้ ไม่ใช่อยู่ที่เคยล้มเหลว แต่อยู่ที่ไม่ยอมเริ่มต้นใหม่
ถ้าใจจะต้องปวดร้าว อย่างไรก็ปวดร้าว เร็วไปวันสองวันจะเป็นไรไป….
แพ้เป็นบันได ชนะเป็นสะพาน ประสบการณ์เป็นบทเรียน
ที่มา http://www.jvkk.go.th/research/article/detialheart.asp?id=1